Pierwsze spotkanie terapeutyczne

Niejedno z nas trafia w swoim życiu na jakiś problem. Może on tyczyć się różnych kategorii. Tak też jest z jąkaniem się, które nie raz odczuwamy jako dość uciążliwy bagaż w naszym życiu.

Zgodnie z zapowiedzią, od listopada ruszyła grupa terapeutyczna w Stowarzyszeniu Osób Jąkających się. Jest ona prowadzona przez Grzegorza Chmielewskiego oraz Urszulę Antończuk – Grab. Spotkania są nieodpłatne, co w pewnym sensie jest ułatwieniem dla osób mających chęć dołączenia do takiej grupy. Czytaj dalej Pierwsze spotkanie terapeutyczne

Morza szum, ptaków śpiew

Wspomnienia – coś na co pracujemy przez całe swoje życie. Mogą być one dobre i złe, a to zależy głównie od nas.

Chciałabym poruszyć tą kwestie w przypadku tegorocznego obozu terapeutycznego w Darłówku Wschodnim, który zapadł mi jak i reszcie uczestników w pamięci.

Więc teraz przytoczę kilka konkretnych obozowych wspomnień: Czytaj dalej Morza szum, ptaków śpiew

Światowy Dzień Osób Jąkających się w mediach

Pytanie na Śniadanie. Wydanie z 22 października 2014.

„Nie jest znana dokładna przyczyna jąkania. Najczęściej problem pojawia się we wczesnym dzieciństwie zaraz po tym, kiedy dziecko zaczyna mówić, i nasila się wraz z wiekiem. Obecnie szacuje się, że w Polsce problem ten dotyczy ponad 500 tysięcy osób, na świecie boryka się z nim 60 milionów osób. Jedną z nich jest piosenkarka – Ramona Rey”. Miło nam jest poinformować, że gościem PnŚ był Prezes Ogólnopolskiego Stowarzyszenia Osób Jąkających się, Zdzisław Gładosz.

Panorama Lubelska – materiał od 12,40 minuty o spotkaniach Klubu J w Lublinie. Wydanie z dnia 20 października 2014, g.22.00.

Radio Lublin – Na świecie – także w Polsce – obchodzony jest dziś Dzień Osób Jąkających się.

Światowy Dzień Osób Jąkających Się: historia Karoliny, „trzeba sprostać temu problemowi, niezależnie od jego wielkości.”

Odkąd pamiętam jąkałam się i nie pozwalałam by ktokolwiek pomógł mi z tym problemem. Dopiero od sierpnia bieżącego roku, dzięki obozowi terapeutycznemu zorganizowanego przez OSTOJE Lublin, mur tworzony przeze mnie w ciągu tych wszystkich lat,zaczął stopniowo pękać. Grupowa terapia, liczne warsztaty, rozmowy o każdej porze dnia i nocy, spotkanie fantastycznych ludzi – te wszystkie czynniki podbudowały mnie. Zaczęłam o wiele mniej się jąkać, powróciła odwaga i podejmowanie wyzwań, których jeszcze całkiem niedawno unikałam. A co najważniejsze, powróciła wiara, że dam sobie radę z wadą wymowy i stwierdziłam że pora przestać włączać na to tzw. „olewkę” Czytaj dalej Światowy Dzień Osób Jąkających Się: historia Karoliny, „trzeba sprostać temu problemowi, niezależnie od jego wielkości.”